- No dobrze, ale i tak nigdy Ci nie uwierzę, że Ci się nie podoba. - Powiedziałam śmiejąc się cicho. Po chwili przez przypadek zakrztusiłam się śliną. Tym razem to chlopak wybuchł śmiechem. - Ugh, to co teraz? - Zapytałam.
- Ja muszę iść się spotkać z wujkiem. - Odpowiedział wzdychając.
- Aa, no tak. To ja nie będę przeszkadzała. Masz mój numer, więc jeśli będziesz chciał to dzwoń. Pa! - Powiedziałam wychodząc.
- Ale mogę Cię odwieść! - Krzyknął jednak ja go zignorowałam. Spacer mi nie zaszkodzi. Muszę jeszcze zajść do sklepu...
Maks?
